Γκονζάλο Γκαρσία-Πελάγιο

Πριν από το καζίνο

Ο Γκονζάλο Γκαρσία-Πελάγιο γεννήθηκε στη Μαδρίτη στις 25 Ιουνίου 1947 και μεγάλωσε στην Ανδαλουσία, στο Χερέθ και στη Σεβίλλη. Σκηνοθέτησε ταινίες, ανάμεσά τους τις Manuela (1976) και Vivir en Sevilla (1978), και το 1974 ίδρυσε τη δισκογραφική εταιρεία Gong, όπου έκανε την παραγωγή για τους Triana, τους Lole y Manuel και τη María Jiménez. Κατά τον δικό του υπολογισμό έκανε την παραγωγή περίπου 150 δίσκων. Δεν είναι μαθηματικός, ό,τι κι αν έγραψαν ορισμένες εφημερίδες: είπε στην οικονομική εφημερίδα Cinco Días το 2004 ότι είχε μόνο τα μαθηματικά του σχολείου και ένα δυο βιβλία για τις πιθανότητεςμαθηματικάΠιθανότηταΗ πιθανότητα ενός ενδεχομένου, από 0 έως 1 ή από 0% έως 100%. Ένας αριθμός: 1/37 = 2,70%.Όλο το λήμμα →. Η ιδέα να μελετήσει τη ρουλέτα τού ήρθε, όπως λέει, αφού έχασε στο μπλακτζάκ.

Η ομάδα

Οι παίκτες ήταν η οικογένειά του. Ο δικός του ιστότοπος κατονομάζει τον γιο του Ιβάν, την κόρη του Βανέσα και τους ανιψιούς του Κριστιάν και Μάρκος· άλλες αφηγήσεις προσθέτουν τους ανιψιούς Γκιγέρμο και Χάιμε. Ο αποκλεισμός του καζίνο αφορούσε έξι άτομα, και κατά τη μεταγενέστερη αφήγησή του η ομάδα έφτασε τα δώδεκα, με περισσότερους συγγενείς και λίγους στενούς φίλους. Αυτοαποκαλούνταν ο στολίσκος.

Η δουλειά ήταν μοιρασμένη. Κάποιοι κάθονταν σε έναν τροχό και σημείωναν τους αριθμούς· όταν τελείωναν έφευγαν και έρχονταν νέα πρόσωπα για να ποντάρουν, ώστε το καζίνο να μη συνδέσει τους μεν με τους δε. Ο ίδιος σπάνια έβαζε στοίχημα. Άλλοι έπαιζαν και του τηλεφωνούσαν το αποτέλεσμα. Αργότερα χρησιμοποίησαν φίλους που τα καζίνο δεν γνώριζαν, και τους αποκαλούσαν υποβρύχια.

Η μέθοδος, με τα δικά του λόγια

Αφετηρία του είναι ότι καμία μηχανή δεν είναι τέλεια: αν δεν είναι τα ελβετικά ρολόγια και οι πύραυλοι της NASA, δεν είναι ούτε ένας τροχός ρουλέτας, και ορισμένες θήκεςεξοπλισμόςΘήκηΈνα από τα 37 αριθμημένα διαμερίσματα του ρότορα. Επίσης: υποδοχή, κύπελλο.Όλο το λήμμα → πρέπει να κερδίζουν λίγο συχνότερα από τις υπόλοιπες. Στην αρχή υποψιαζόταν τη ρίψη του κρουπιέρηάνθρωποιΚρουπιέρηςΟ υπάλληλος που διευθύνει το παιχνίδι σε ένα τραπέζι ρουλέτας.Όλο το λήμμα →· οι αριθμοί έδειξαν ότι η αιτία ήταν ο τροχός.

Κάθε τροχός καταγραφόταν για περίπου 5.000 περιστροφές πριν ποντάρει κανείς πάνω του (ο Ιβάν έχει πει 6.000), κάτι που έπαιρνε γύρω στις δεκαπέντε ημέρες με έξι έως οκτώ ώρες την ημέρα. Όσοι κατέγραφαν μάθαιναν επίσης τα σημάδια του τροχού, ως την πιο μικρή γρατζουνιά, ώστε να μπορεί να βρεθεί ξανά αν τον μετακινούσαν.

Μετρά σε «θετικά». Ένας αριθμός που βγαίνει μία φορά στις 36 περιστροφές ισοφαρίζει με 35 προς 1, άρα δεν παίρνει τίποτα· κάθε εμφάνιση πέρα από αυτό είναι ένα θετικό. Έπειτα συγκρίνει τα θετικά ενός τροχού με όσα παράγουν οι αμερόληπτοι τροχοί σε μια προσομοίωση σε υπολογιστή, με ένα πρόγραμμα που έγραψε ο ίδιος. Όπως το μεταφέρει ένας κριτικός του βιβλίου της οικογένειας, υπάρχουν δύο όρια: ένα κάτω από το οποίο μένει το 95% των προσομοιωμένων αμερόληπτων τροχών, και ένα αυστηρό όριο κάτω από το οποίο μένει το 99,95%. Ένας τροχός πέρα από το αυστηρό όριο είναι, για εκείνον, σίγουρα μεροληπτικός.

Κατά τα δικά του στοιχεία ένας μεροληπτικός τροχόςεργαστήριοΜεροληπτικός τροχόςΤροχός του οποίου τα φυσικά ελαττώματα κάνουν ορισμένες θήκες πιο πιθανές από 1/37. Σπάνιος, ανιχνεύσιμος μόνο με χιλιάδες καταγεγραμμένες περιστροφές.Όλο το λήμμα → είχε από εννέα έως δώδεκα αριθμούς που προηγούνταν. Η καλύτερη θήκη που βρήκε ποτέ κέρδιζε μία φορά στις 28 περιστροφές, οτιδήποτε καλύτερο από μία φορά στις 35 άξιζε στοίχημα, και το μείγμα έδινε πλεονέκτημα περίπου 6%. Όλοι αυτοί οι αριθμοί είναι δικοί του· κανένα καζίνο και καμία ρυθμιστική αρχή δεν έχει δημοσιεύσει κάποιον.

Γιατί 5.000 περιστροφές, και γιατί ολόκληρος ο τροχός

Σε 5.000 περιστροφές μια αμερόληπτη θήκη βγαίνει περίπου 135 φορές, συν-πλην 11. Μια θήκη που πραγματικά κερδίζει μία φορά στις 28 βγαίνει περίπου 179 φορές, σχεδόν τέσσερα τέτοια «συν-πλην» μπροστά· η τύχη δεν το κάνει αυτό, και η θήκη είναι ολοφάνερα ελαττωματική.

Μια θήκη που κερδίζει μία φορά στις 33 είναι άλλη υπόθεση. Θα απέφερε στον παίκτη 9%, και σε 5.000 περιστροφές βγαίνει περίπου 152 φορές, μόλις ενάμισι «συν-πλην» μπροστά. Σε έναν απολύτως αμερόληπτο τροχό δύο ή τρεις από τις 37 θήκες θα βρίσκονται τόσο μπροστά από καθαρή τύχη. Επομένως δεν αρκεί να διαλέξει κανείς τον αριθμό που προηγείται ύστερα από 5.000 περιστροφές. Πρέπει να ελεγχθεί ολόκληρος ο τροχός απέναντι σε ό,τι κάνουν οι αμερόληπτοι τροχοί· γι' αυτό υπάρχουν τα προσομοιωμένα όρια, και αυτό κάνει στο χαρτί ο έλεγχος χι-τετράγωνοεργαστήριοΈλεγχος χι-τετράγωνοΣτατιστικός έλεγχος που συγκρίνει τις παρατηρούμενες εμφανίσεις ανά θήκη με τις αναμενόμενες n/37. Χρησιμοποιείται για να κριθεί αν ένας τροχός είναι μεροληπτικός.Όλο το λήμμα →.

Μέγεθος δείγματος

Τα χρήματα

Η οικογένεια είναι η μόνη πηγή για τα κέρδη, και τα ποσά διαφέρουν. Το συνολικό άθροισμα είναι το πιο σταθερό: από 200 έως 250 εκατομμύρια πεσέτες από όλα τα καζίνο, δηλαδή 1,2 έως 1,5 εκατομμύριο ευρώ. Μόνο για το Casino Gran Madrid, διάφορες αφηγήσεις δίνουν οτιδήποτε από 70 εκατομμύρια πεσέτες έως πάνω από ένα εκατομμύριο ευρώ. Το καζίνο είπε στην El País το 2000 ότι δεν είχε κανένα στοιχείο για το ποσό. Ο ίδιος λέει ότι ξεκίνησαν με περίπου 1.800 ευρώ και ότι μια φορά έχασαν 60.000 ευρώ σε μία ημέρα.

Κατά την αφήγησή του η οικογένεια έπαιξε και αλλού: Βαρκελώνη, Βιέννη, Άμστερνταμ, Κοπεγχάγη. Το Λας Βέγκας ήταν η τελευταία απόπειρα και απέδωσε λίγα, εξαιτίας του δεύτερου μηδέντροχόςΜηδένΗ μοναδική πράσινη θήκη που δεν καλύπτεται από κανένα στοίχημα ίσων χρημάτων, δωδεκάδας ή στήλης· η πηγή του πλεονεκτήματος του καζίνο. Επίσης: ένα μηδέν, 0.Όλο το λήμμα →. Με 38 θήκες, μια θήκη πρέπει να είναι αντίστοιχα πιο ελαττωματική για να δείξει κέρδος μια πληρωμήχρήματαΠληρωμήΑυτό που αποδίδει ένα κερδισμένο στοίχημα, διατυπωμένο ως «X προς 1» επιπλέον του πονταρίσματος που επιστρέφεται.Όλο το λήμμα → 35 προς 1.

Αμερικανική ρουλέτα

Τι έκανε το καζίνο

Το Casino Gran Madrid βρίσκεται στο Τορελοδόνες, έξω από την πόλη, και οι ισπανικές εφημερίδες το αποκαλούν συχνά απλώς Casino de Madrid. Κατά την αφήγηση της οικογένειας, πρώτα μετακίνησε τους τροχούς και άλλαξε μέρη τους, ώστε ο καθένας να πρέπει να μελετηθεί ξανά. Έπειτα απέκλεισε τους παίκτες, με βάση το άρθρο του ισπανικού κανονισμού καζίνο που επιτρέπει σε ένα καζίνο να αρνηθεί την είσοδο σε πρόσωπα που αναμένεται να διαπράξουν παρατυπίες στα παιχνίδια. Το επιχείρημά του, όπως το μετέφερε η El País, ήταν ότι η ομάδα είχε αφιερώσει πολύ χρόνο για να υπολογίσει πόσο συχνά ερχόταν κάθε αποτέλεσμα, χρησιμοποιούσε πρόγραμμα υπολογιστή για να προβλέπει αποτελέσματα και έτσι έπαιζε με πλεονέκτημα. Παραπονέθηκε επίσης ότι άλλοι παίκτες αντέγραφαν τα στοιχήματά τους.

Άλλα καζίνο προειδοποιήθηκαν. Η οικογένεια περιγράφει ότι της ζήτησαν να φύγει στη Βιέννη ύστερα από μια κερδοφόρα βραδιά, και το 2012 ο ίδιος είπε ότι ήταν ακόμη αποκλεισμένοι στη Γαλλία και στη Δανία.

Η απάτη στη ρουλέτα

Δέκα χρόνια στα δικαστήρια

Το καζίνο δεν έκανε αγωγή στην οικογένεια. Η οικογένεια προσέφυγε για τον αποκλεισμό στην Αντιπροσωπεία της Κυβέρνησης στη Μαδρίτη, που τον έκρινε αδικαιολόγητο, και ήταν το καζίνο που πήγε στα δικαστήρια, κατά της απόφασης της κυβέρνησης.

Τι είπε το Ανώτατο Δικαστήριο

Το δικαστήριο έκρινε ότι αυτό που έκαναν οι παίκτες δεν ήταν παρατυπία με την έννοια του κανονισμού, άρα το καζίνο δεν είχε λόγο να τους κρατά έξω. Με τα δικά του λόγια, οι παίκτες δεν είχαν κάνει τίποτα περισσότερο από το να χρησιμοποιήσουν την ευφυΐα τους και να εφαρμόσουν τεχνικές πληροφορικής, και το παιχνίδι τους στηριζόταν απλώς στην παρατήρηση αποτελεσμάτων που επαναλαμβάνονται, όχι στην παραβίαση των κανόνων. Τοποθέτησε την αιτία στους τροχούς: πολύ μικρά ελαττώματα κατασκευής ή τοποθέτησης, αόρατα με γυμνό μάτι.

Είπε επίσης τι μπορεί να κάνει ένα καζίνο αντί γι' αυτό. Η νόμιμη άμυνα δεν είναι να αποβάλει ή να αποκλείσει τους παίκτες, αλλά να αλλάξει τη θέση των τροχών, να ανταλλάξει τα εξαρτήματά τους ή να βελτιώσει τον σχεδιασμό τους.

Η απόφαση είναι στενότερη απ' όσο συχνά παρουσιάζεται. Εφαρμόζει ένα άρθρο του ισπανικού κανονισμού καζίνο σε έναν αποκλεισμό. Δεν λέει ότι κάθε καζίνο παντού πρέπει να δέχεται έναν παίκτη που βρήκε μεροληπτικό τροχό.

Μετά τη ρουλέτα

Έμαθε πόκερ στις Ηνωμένες Πολιτείες και άνοιξε λέσχη Texas hold’em στη Μαδρίτη το 1996· η El Mundo ανέφερε το 2001 ότι ο Κάρλος Μόρτενσεν (Carlos Mortensen), παγκόσμιος πρωταθλητής εκείνης της χρονιάς, είχε μάθει το παιχνίδι εκεί. Ως το 2004 ζούσε από το online πόκερ, και αργότερα στράφηκε στο αθλητικό στοίχημα. Με τον Ιβάν έγραψε το La fabulosa historia de los Pelayos (2003). Το History Channel αφηγήθηκε την ιστορία στη σειρά του Breaking Vegas, και ο Εντουάρντ Κορτές (Eduard Cortés) τη γύρισε ταινία ως The Pelayos (2012). Την ίδια χρονιά επέστρεψε στη σκηνοθεσία.

Τι δεν έχει αποδειχθεί

Τρία πράγματα που λέγονται συχνά για τους Πελάγιο δεν έχουν άλλη πηγή πέρα από την οικογένεια, ή δεν έχουν καμία. Ο ίδιος λέει ότι ένας Άγγλος κατασκευαστής έφτιαξε έναν ειδικό τροχό εναντίον τους, μια «ρουλέτα αντι-Πελάγιο»· κανένας κατασκευαστής και κανένα καζίνο δεν το έχει επιβεβαιώσει. Τίποτα δεν δείχνει ότι τα καζίνο σε όλη την Ευρώπη άλλαξαν τη συντήρησή τους εξαιτίας αυτής της μίας οικογένειας. Και οι πίνακες με τα όρια στο βιβλίο δεν μπόρεσαν να ελεγχθούν για αυτή τη σελίδα, γι' αυτό περιγράφονται εδώ μόνο όπως τους περιέγραψε ένας κριτικός.

Ερωτήσεις