Τζόζεφ Τζάγκερ

Τι δείχνουν τα έγγραφα

Ο Τζόζεφ Χόμπσον Τζάγκερ γεννήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 1830 στο Σελφ, ανάμεσα στο Μπράντφορντ και στο Χάλιφαξ. Παντρεύτηκε τη Ματίλντα Τάουνεντ στα είκοσι και απέκτησαν τέσσερα παιδιά. Δούλεψε σε όλη του τη ζωή στο εμπόριο υφασμάτων: ως αποθηκάριος, ως συνέταιρος σε εργαστήριο που κολλάριζε νήματα στημονιού, ως φινιριστής υφασμάτων στο Μάντσεστερ. Η απογραφή του 1861 τον αναφέρει ως αντιπρόσωπο βαμβακερών και μάλλινων υφασμάτων και η διαθήκη του, του 1881, ως εργοστασιάρχη. Κανένα έγγραφο δεν τον αποκαλεί μηχανικό. Αυτή η λέξη, όπως και το «μηχανοτεχνίτης», προέρχεται από τα βιβλία για το Μόντε Κάρλο.

Τον Απρίλιο του 1860 η επιχείρησή του στο Μάντσεστερ χρεοκόπησε, και η London Gazette τον κατέγραψε ανάμεσα στους αφερέγγυους οφειλέτες που θα δικάζονταν στο κάστρο του Λάνκαστερ. Το μικρότερο παιδί του ήταν δύο ετών. Η βιογράφος του Αν Φλέτσερ (Anne Fletcher), μακρινή ανιψιά του, τέσσερις γενιές αργότερα, και ιστορικός πολιτιστικής κληρονομιάς, βρήκε τις ανακοινώσεις και διαπίστωσε ότι η οικογένεια ξεπλήρωνε χρέη ακόμη και δεκαπέντε χρόνια αργότερα. Δεν βρήκε καμία πτώχευση το 1880 ή το 1881, αν και αρκετές εφημερίδες έχουν τοποθετήσει εκεί μία από τότε.

Η ιστορία όπως τυπώθηκε πρώτη φορά

Η παλαιότερη αφήγηση είναι το Monte Carlo Anecdotes and Systems of Play (1901) του Βίκτορ Μπέθελ (Victor Bethell). Ο Μπέθελ τον αποκαλεί «Jaggers», άνθρωπο από το Γιόρκσαϊρ και μηχανοτεχνίτη στο επάγγελμα, και δεν δίνει ούτε μικρό όνομα ούτε χρονιά. Στη δική του αφήγηση ο Jaggers προσέλαβε έξι υπαλλήλους, τους έβαλε σε διαφορετικά τραπέζια να σημειώνουν κάθε αριθμό όλη μέρα, και ύστερα από έναν μήνα είχε βρει ένα αδύνατο σημείο σε κάθε τροχό. Ο ίδιος και οι άνθρωποί του κέρδισαν £120.000. Το καζίνο άρχισε να μετακινεί τους τροχούς από τραπέζι σε τραπέζι κάθε νύχτα, και ο Jaggers τους ξεχώριζε από μικρά σημάδια, μια γρατζουνιά ή μια κουκκίδα στη βαφή. Έχασε £40.000 από τα κέρδη και έφυγε με περίπου £80.000, που με την ισοτιμία της εποχής, 25 φράγκα η λίρα, κάνουν δύο εκατομμύρια φράγκα. Η μόνη χρονολόγηση του Μπέθελ είναι ότι όλα αυτά έγιναν «πριν από είκοσι και πλέον χρόνια».

Ο Μπέθελ έγραφε δύο δεκαετίες μετά το γεγονός και δεν κατονομάζει κανέναν μάρτυρα. Η Φλέτσερ έψαξε τον τοπικό, τον εθνικό και τον ξένο Τύπο και δεν βρήκε καμία αναφορά στο κέρδος, και όταν ο πατέρας της έγραψε στο καζίνο, του απάντησαν ότι τα αρχεία του για εκείνη την περίοδο είχαν καταστραφεί.

Πώς μεγάλωσε η ιστορία

Κάθε μεταγενέστερος συγγραφέας πρόσθεσε κάτι, και οι προσθήκες είναι αυτό που ξέρουν οι περισσότεροι.

Πότε ήταν εκεί

Η Φλέτσερ χρονολογεί την πρώτη επίσκεψη στο 1880 ή το 1881 με βάση τέσσερα στοιχεία. Ο Τζάγκερ λείπει από το ίδιο του το νοικοκυριό στην απογραφή του Απριλίου 1881, όπου ως αρχηγός του καταγράφεται η σύζυγός του. Ένα συμβόλαιο του Αυγούστου 1881 τον αναφέρει στη διεύθυνση 6 Greaves Street στο Μπράντφορντ, ένα σπίτι που αγόρασε εκείνη τη χρονιά, και τον Οκτώβριο συνέταξε διαθήκη ανθρώπου με περιουσία. Το τέταρτο είναι το μοναδικό αντικείμενο που σώζεται, ένα αναμνηστικό κλειδί σε θήκη δώρου, που φυλάσσεται στην οικογένεια. Η επιγραφή του, από τους «φίλους και θαυμαστές» του, μιλά για την επιτυχία του στη ρουλέτα απέναντι στην μπάνκα του Μόντε Κάρλο, «που εκτάθηκε σε διάστημα τεσσάρων ετών», και φέρει ημερομηνία 1 Μαΐου 1884.

Η Φλέτσερ το διαβάζει ως αρκετές διαμονές ανάμεσα στο 1880 και το 1884 περίπου, όχι ως μία εβδομάδα. Πόσο καιρό παρατηρούσε και πόσο καιρό έπαιζε δεν καταγράφεται πουθενά.

Ποιος πήγε μαζί του

Οι έξι υπάλληλοι του Μπέθελ δεν στηρίζονται πουθενά, και η Φλέτσερ σημειώνει ότι η αίθουσα είχε τότε μόνο τέσσερα ή πέντε τραπέζια ρουλέτας. Μια οικογενειακή παράδοση, που την κατέγραψε ένας φίλος ο οποίος είχε δει επιστολές που έκτοτε καταστράφηκαν, λέει ότι πήγε μαζί του ο μεγαλύτερος γιος του, ο Άλφρεντ. Η Φλέτσερ προσθέτει έναν ανιψιό, τον Όουτς Τζάγκερ, μηχανοδηγό σιδηροδρόμου, με βάση τον μεταγενέστερο ανεξήγητο πλούτο του· αυτό είναι δικό της συμπέρασμα. Ένας άλλος κλάδος της οικογένειας έλεγε πάντα ότι πήγε με τον επιστάτη του. Τα χρήματα για το ταξίδι ήταν δανεικά από συγγενείς, και για έναν από αυτούς, έναν ξάδελφο, αναφέρεται ονομαστικά ότι ξεπληρώθηκε.

Τι έκανε το καζίνο

Και εδώ πρώτη πηγή είναι ο Μπέθελ. Λέει ότι το καζίνο άρχισε αλλάζοντας θέση στους τροχούς από τραπέζι σε τραπέζι κάθε νύχτα και, όταν αυτό απέτυχε, έστειλε έναν άνθρωπο στην παρισινή εταιρεία που τους κατασκεύαζε. Η εταιρεία έφτιαξε μια νέα σειρά τροχών με κινητά διαχωριστικά, ώστε μια θήκηεξοπλισμόςΘήκηΈνα από τα 37 αριθμημένα διαμερίσματα του ρότορα. Επίσης: υποδοχή, κύπελλο.Όλο το λήμμα → που τη μια μέρα βρισκόταν απέναντι από το μηδέντροχόςΜηδένΗ μοναδική πράσινη θήκη που δεν καλύπτεται από κανένα στοίχημα ίσων χρημάτων, δωδεκάδας ή στήλης· η πηγή του πλεονεκτήματος του καζίνο. Επίσης: ένα μηδέν, 0.Όλο το λήμμα → να μπορεί την επομένη να βρίσκεται αλλού. Ο Πολόφτσοφ, που προήδρευε του International Sporting Club στο Μόντε Κάρλο τη δεκαετία του 1930, λέει το ίδιο: νέοι τροχοί με εναλλάξιμα μέρη, που ανακατεύονταν καθημερινά. Οι παλιοί τροχοί αντικαταστάθηκαν, δεν επισκευάστηκαν.

Ο πρωινός έλεγχος κάθε τροχού με αλφάδι είναι καλά τεκμηριωμένος. Ο Αντόλφ Σμιθ (Adolphe Smith) τον παρακολούθησε γύρω στο 1912, και ο Πολόφτσοφ τον περιγράφει το 1937. Κανένας από τους δύο δεν λέει ότι ξεκίνησε με τον Τζάγκερ, και κανένα έγγραφο του καζίνο δεν συνδέει κάποιο από αυτά τα μέτρα με εκείνον.

Casino de Monte-CarloΦυσική μέτρηση ενός τροχού

Πόσο μεγάλη πρέπει να είναι μια μεροληψία

Το straight upστοίχημαStraight upΈνας μόνο αριθμός (πλεν), πληρώνει 35:1.Όλο το λήμμα → πληρώνει 35 προς 1, άρα ένας αριθμός πρέπει να κερδίζει συχνότερα από μία φορά στις 36 περιστροφές για να αποφέρει κάτι ένα στοίχημα πάνω του. Σε έναν αμερόληπτο τροχό με ένα μηδέν κερδίζει μία φορά στις 37.

Ας υποθέσουμε ότι οι υπάλληλοι κατέγραφαν έναν τροχό επί έναν μήνα με 500 περιστροφές την ημέρα: 15.000 περιστροφές. Ένας αμερόληπτος αριθμός θα έβγαινε περίπου 405 φορές, συν-πλην 20. Ένας αριθμός που έβγαινε 465 φορές θα ήταν τρία τέτοια «συν-πλην» μπροστά, κάτι που η τύχη μόνη της δεν το πετυχαίνει σχεδόν ποτέ. Ένας τέτοιος αριθμός κερδίζει περίπου μία φορά στις 32 περιστροφές, και ένα στοίχημα πάνω του αποφέρει 11,6%: 36 μάρκεςχρήματαΜάρκαΚέρμα-σύμβολο που αντιπροσωπεύει ένα καθορισμένο ποσό και τοποθετείται στο ταμπλό για να γίνει ένα στοίχημα. Αγγλικά: chip, επίσης cheque.Όλο το λήμμα → πίσω για κάθε 32,3 που ποντάρονται. Ένας μήνας υπομονετικού μετρήματος αρκεί για να βρεθεί ένα ελάττωμα αυτού του μεγέθους και δεν αρκεί για να βρεθεί ένα πολύ μικρότερο. Οι 500 περιστροφές την ημέρα είναι υπόθεση για τον υπολογισμό· κανείς δεν κατέγραψε πόσο γρήγορα δούλευαν εκείνα τα τραπέζια.

Μέγεθος δείγματοςStraight up

Μετά

Ο Τζάγκερ δεν αγόρασε έπαυλη. Το 1881 αγόρασε το 6 Greaves Street στο Λιτλ Χόρτον του Μπράντφορντ και, μέσα στα επόμενα δέκα χρόνια περίπου, κατά τον υπολογισμό της Φλέτσερ, τουλάχιστον τριάντα δύο σπίτια σε σειρά εκεί κοντά, που τα νοίκιαζε ή στα οποία έμεναν συγγενείς. Η ίδια πιστεύει ότι έδωσε περίπου το ένα τρίτο των χρημάτων στους δύο άνδρες που πήγαν μαζί του. Δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι δημοσιοποίησε ποτέ το κέρδος. Πέθανε στο 25 Greaves Street στις 25 Απριλίου 1892, σε ηλικία 61 ετών· το πιστοποιητικό θανάτου αναφέρει διαβήτη. Είναι θαμμένος στο Bethel Chapel στο Σελφ, κοντά στο μέρος όπου γεννήθηκε. Η καθαρή αξία της περιουσίας του ήταν £1.710.

Το τραγούδι

Το «The Man Who Broke the Bank at Monte Carlo» τραγουδήθηκε για πρώτη φορά το 1892, τη χρονιά που πέθανε ο Τζάγκερ, και η οικογένειά του πίστευε για πολύ καιρό ότι μιλούσε για εκείνον. Δεν μιλούσε. Ο Φρεντ Γκίλμπερτ το έγραψε μετά το σερί του Τσαρλς Γουέλς το 1891, που γέμισε τις εφημερίδες (δείτε «Ο άνθρωπος που τίναξε την μπάνκα»). Ο Τσαρλς Κίνγκστον επισήμανε το ίδιο το 1925: η τιμή πήγε στον απατεώνα που ήρθε μετά τον άνθρωπο από το Γιόρκσαϊρ.

Ερωτήσεις