Διάσημοι παίκτες ρουλέτας

Τζόζεφ Τζάγκερ (Joseph Jagger, 1830–1892)

Ένας επιχειρηματίας της κλωστοϋφαντουργίας από το Σελφ, κοντά στο Μπράντφορντ, του οποίου η εταιρεία στο Μάντσεστερ είχε χρεοκοπήσει το 1860. Γύρω στο 1880 πήγε στο Μόντε Κάρλο, έβαλε να καταγράφονται οι τροχοί και πόνταρε στους αριθμούς που έβγαιναν πολύ συχνά. Η παλαιότερη αφήγηση, το βιβλίο του Βίκτορ Μπέθελ (Victor Bethell) του 1901, λέει ότι κέρδισε £120.000, έχασε πίσω £40.000 από αυτές και έφυγε με περίπου £80.000, κάπου δύο εκατομμύρια φράγκα, και ότι το καζίνο πρώτα μετακινούσε τους τροχούς του από τραπέζι σε τραπέζι κάθε νύχτα και έπειτα παρήγγειλε καινούργιους με κινητά διαχωριστικά. Καμία εφημερίδα της εποχής δεν ανέφερε το κέρδος, και τα αρχεία του καζίνο για εκείνα τα χρόνια έχουν χαθεί. Η βιογράφος του Αν Φλέτσερ (Anne Fletcher, 2018), μακρινή ανιψιά του, τέσσερις γενιές αργότερα, χρονολογεί την πρώτη επίσκεψη στο 1880 ή το 1881, όχι στο 1873 ή το 1875 των παλαιότερων αφηγήσεων. Οι έξι προσληφθέντες υπάλληλοι είναι του Μπέθελ· ο κατάλογος με τους εννέα αριθμούς και η γρατζουνιά που υποτίθεται ότι χάραξε ο ίδιος σε έναν τροχό εμφανίζονται για πρώτη φορά το 1951, και τίποτα δεν τα στηρίζει. Όταν πέθανε το 1892 η περιουσία του ήταν μέτρια. Η σελίδα «Τζόζεφ Τζάγκερ» εξετάζει τα στοιχεία ένα προς ένα.

Τζόζεφ Τζάγκερ

Τσαρλς Γουέλς (Charles Wells, 1841–1922)

Ένας απατεώνας και εφευρέτης που έφτασε στο Μόντε Κάρλο το 1891 με χρήματα που είχε συγκεντρώσει για μια ψεύτικη εφεύρεση και τίναξε την μπάνκα αρκετές φορές μέσα σε λίγες ημέρες, κερδίζοντας περίπου £40.000 με ένα εκπληκτικό σερί. Ισχυριζόταν ότι είχε αλάνθαστο σύστημα και δεν το εξήγησε ποτέ. Έγινε «Ο άνθρωπος που τίναξε την μπάνκα στο Μόντε Κάρλο» σε ένα τραγούδι των μιούζικ χολ, έχασε πάλι μέρος των χρημάτων εκείνον τον χειμώνα και πέρασε μεγάλο μέρος της υπόλοιπης ζωής του στη φυλακή για απάτη. Όποιο κι αν ήταν το σύστημά του, το αποτέλεσμά του ήταν τύχη.

Ο άνθρωπος που τίναξε την μπάνκα

Χιμπς και Γουόλφορντ (Hibbs και Walford, 1947)

Το 1947 δύο φοιτητές του Πανεπιστημίου του Σικάγου, ο Άλμπερτ Χιμπς (Albert Hibbs), που ολοκλήρωνε μεταπτυχιακό στα μαθηματικά, και ο Ρόι Γουόλφορντ (Roy Walford), φοιτητής ιατρικής, πέρασαν τις διακοπές τους στο Ρίνο καταγράφοντας περιστροφές. Έψαχναν τροχούς στους οποίους κάποιοι αριθμοί έβγαιναν συχνότερα από όσο επιτρέπει το 1 στα 38, βρήκαν μερικούς, πόνταραν σε αυτούς και συνέχισαν στο Λας Βέγκας. Το περιοδικό Life αφηγήθηκε την ιστορία τον Δεκέμβριο του 1947 με τον τίτλο «How to Win $6,500»· μεταγενέστερες αφηγήσεις, ανάμεσά τους και του ίδιου του Χιμπς, δίνουν μεγαλύτερα ποσά, και ο Θορπ (Thorp), γράφοντας το 1998, την τοποθέτησε το 1949–50. Τα χρήματα πλήρωσαν ένα ιστιοφόρο 40 ποδιών και πάνω από έναν χρόνο στην Καραϊβική. Ο Χιμπς πήγε στη συνέχεια στο Jet Propulsion Laboratory, όπου έγινε η πιο γνωστή δημόσια φωνή του, και ο Γουόλφορντ έγινε ερευνητής της γήρανσης. Η δική τους είναι η πρώτη καλά τεκμηριωμένη αμερικανική νίκη από μεροληψία τροχού, και αυτήν είχε στο μυαλό του ο Θορπ το 1955, όταν αποφάσισε ότι τους καλοφτιαγμένους τροχούς θα έπρεπε να τους νικήσει κανείς με τη φυσική.

Νόρμαν Λι (Norman Leigh, 1966)

Το καλοκαίρι του 1966 ο Νόρμαν Λι, ένας Άγγλος που έγραψε ότι ο πατέρας του είχε καταστραφεί στη ρουλέτα, πήγε μια ομάδα δώδεκα ατόμων στο Casino Municipal της Νίκαιας. Κατά τη δική του αφήγηση έπαιξαν το αντίστροφο LabouchèreστρατηγικήLabouchèreΣύστημα διαγραφής: γράφετε μια γραμμή αριθμών, ποντάρετε το άθροισμα των δύο άκρων, τα διαγράφετε μετά από κέρδος, προσθέτετε το χαμένο ποντάρισμα μετά από απώλεια.Όλο το λήμμα → και στα έξι στοιχήματα ίσων χρημάτων σε δύο τραπέζια, κέρδισαν πολλά σε αρκετές νύχτες και σταμάτησαν όταν το καζίνο έκλεισε τα τραπέζια και τους απέκλεισε από τα γαλλικά καζίνο. Το βιβλίο του, Thirteen Against the Bank (1976), είναι ο μόνος πλήρης μάρτυρας, και τα ποσά του δεν μπορούν να ελεγχθούν. Το σύστημα δεν μπορεί να τα εξηγήσει: το αντίστροφο Labouchère κοστίζει 1,35% του τζίρουχρήματαΤζίροςΤο συνολικό ποσό που ποντάρεται σε μια συνεδρία ή μια περίοδο, μαζί με τα κέρδη που ποντάρονται ξανά. Αγγλικά: turnover, επίσης handle, action.Όλο το λήμμα → με la partageκανόναςLa partageΓαλλικός κανόνας: όταν έρθει το μηδέν, επιστρέφεται το μισό ενός πονταρίσματος ίσων χρημάτων. Μειώνει στο μισό το πλεονέκτημα του καζίνο σε αυτά τα στοιχήματα, στο 1,35%.Όλο το λήμμα → και κερδίζει μόνο στη σπάνια συνεδρία όπου μια γραμμή ανεβαίνει ως το μέγιστο (δείτε Labouchère). Δώδεκα παίκτες σε έξι στοιχήματα για αρκετές νύχτες παίζουν πολλές συνεδρίες, μερικές ήταν βέβαιο ότι θα έβγαιναν μεγάλα κέρδη, και το κλείσιμο του παιχνιδιού από το καζίνο εμπόδισε την τύχη να εξισορροπηθεί.

Μύθος: τα συστήματα νικούν τον τροχόLabouchère

Θορπ και Σάνον (Thorp και Shannon, 1961)

Ο Έντουαρντ Θορπ (Edward Thorp), που αργότερα νίκησε το μπλάκτζακ με μέτρημα φύλλων, και ο Κλοντ Σάνον (Claude Shannon), ιδρυτής της θεωρίας πληροφορίας, έφτιαξαν τον πρώτο φορητό υπολογιστή: μια συσκευή στο μέγεθος πακέτου τσιγάρων που χρονομετρούσε τη μπίλιαεξοπλισμόςΜπίλιαΗ μικρή σφαίρα που εκτοξεύεται στην τροχιά αντίθετα από τον ρότορα. Οι σύγχρονες μπίλιες είναι από ιβορίνη ή τεφλόν, 18–21 χλστ.Όλο το λήμμα → και τον ρότοραεξοπλισμόςΡότοραςΤο περιστρεφόμενο μέρος του τροχού που φέρει τις θήκες.Όλο το λήμμα → και έστελνε έναν τόνο σε ένα ακουστικό, υποδεικνύοντας ένα όγδοο του τροχού. Λειτούργησε στο υπόγειο του Σάνον σε έναν τροχό που είχαν αγοράσει και κατά διαστήματα στο Λας Βέγκας, όπου τα καλώδια έσπαγαν και το ακουστικό φαινόταν. Σταμάτησαν για πρακτικούς λόγους· ο Θορπ ανακοίνωσε το σύστημα το 1966 και το περιέγραψε πλήρως το 1979 και το 1984 (δείτε Παιχνίδι με πλεονέκτημα).

Οι Eudaemons (1976–1981)

Μια ομάδα μεταπτυχιακών φοιτητών φυσικής στη Σάντα Κρουζ κατασκεύασε μικρούς ψηφιακούς υπολογιστές που φοριούνταν μέσα στο καζίνο: ένας παίκτης χρονομετρούσε τον τροχό με διακόπτες στα δάχτυλα των ποδιών, ο υπολογιστής προέβλεπε έναν τομέατροχόςΤομέαςΈνα συνεχόμενο τόξο θηκών στον τροχό, σε αντιδιαστολή με μια ομάδα στο ταμπλό.Όλο το λήμμα → και ένας δεύτερος παίκτης λάμβανε την πρόβλεψη με δόνηση και πόνταρε σε αυτήν. Το 1977 και το 1978 ο υπολογιστής ήταν δεμένος κάτω από τη μασχάλη· μια μεταγενέστερη εκδοχή, ενσωματωμένη στη σόλα ενός παπουτσιού, πήγε στο Λας Βέγκας τον Νοέμβριο του 1981 και νικήθηκε από τον ηλεκτρικό θόρυβο των καζίνο. Οι δοκιμές τους υπόσχονταν πλεονέκτημα 44%, και η πρώτη μεγάλη συνεδρία τους σε πραγματικό τραπέζι έδωσε περίπου 25%. Ο εξοπλισμός σπάνια δούλευε για πολύ: χαλαρά καλώδια, ηλεκτροπληξίες και μία φορά ένα έγκαυμα από υπερθερμασμένη καλωδίωση έβαλαν τέλος σε πολλές συνεδρίες. Κέρδισαν λίγες χιλιάδες δολάρια με μάρκες των δέκα και των είκοσι πέντε σεντς, ξόδεψαν περίπου $15.000 και άφησαν ένα καλό βιβλίο. Η σελίδα «Οι Eudaemons» αφηγείται την ιστορία.

Οι Eudaemons

Ρίτσαρντ Τζαρέκι (Richard Jarecki, 1931–2018)

Ένας Αμερικανός γιατρός γεννημένος στη Γερμανία που, μαζί με τη σύζυγό του Κάρολ και λίγους βοηθούς, κατέγραφε τροχούς με ένα μηδέντροχόςΜηδένΗ μοναδική πράσινη θήκη που δεν καλύπτεται από κανένα στοίχημα ίσων χρημάτων, δωδεκάδας ή στήλης· η πηγή του πλεονεκτήματος του καζίνο. Επίσης: ένα μηδέν, 0.Όλο το λήμμα → σε ευρωπαϊκά καζίνο τη δεκαετία του 1960 και στις αρχές της δεκαετίας του 1970, κυρίως στο Σανρέμο, και πόνταρε στους αριθμούς που έβγαιναν πολύ συχνά. Κατά την αφήγηση της Κάρολ Τζαρέκι, ένας τροχός μπορούσε να χρειαστεί πάνω από 10.000 περιστροφές και έως έναν μήνα. Η νεκρολογία των New York Times λέει ότι κατά πολλές μαρτυρίες κέρδισε πάνω από $1,2 εκατομμύρια· το ποσό δεν ελέγχθηκε ποτέ. Έλεγε στους δημοσιογράφους ότι το παιχνίδι το είχε σπάσει ένας υπολογιστής του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, κάτι που οι Times και ο ιστορικός της ρουλέτας Ράσελ Μπάρνχαρτ (Russell Barnhart) περιγράφουν ως κάλυψη για απλή παρατήρηση. Το Σανρέμο τού ζήτησε να μείνει μακριά τον Ιανουάριο του 1969, τον απέκλεισε ως επαγγελματία παίκτη τον Φεβρουάριο και τον δέχτηκε ξανά μέσα σε λίγες ημέρες, μετακινούσε τα τραπέζια του και στο τέλος αντικατέστησε περίπου δύο δωδεκάδες τροχούς. Επέστρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1973 ή το 1974. Η σελίδα «Ρίτσαρντ Τζαρέκι» έχει τις λεπτομέρειες.

Ρίτσαρντ Τζαρέκι

Γκονζάλο Γκαρσία-Πελάγιο (Gonzalo García-Pelayo, γεν. 1947)

Ένας Ισπανός παραγωγός δίσκων και σκηνοθέτης που, μαζί με τα παιδιά και τους ανιψιούς του, κατέγραφε περίπου 5.000 περιστροφές ανά τροχό στο Casino Gran Madrid, έξω από την πόλη, από τα τέλη του 1991, και πόνταρε στις θήκεςεξοπλισμόςΘήκηΈνα από τα 37 αριθμημένα διαμερίσματα του ρότορα. Επίσης: υποδοχή, κύπελλο.Όλο το λήμμα → που προηγούνταν. Κατά τα δικά του στοιχεία η καλύτερη θήκη κέρδιζε μία φορά στις 28 περιστροφές και το πλεονέκτημα ήταν περίπου 6%· υπολογίζει τα κέρδη σε 200 έως 250 εκατομμύρια πεσέτες σε διάφορα καζίνο. Το καζίνο απέκλεισε την οικογένεια, η κυβέρνηση ακύρωσε τον αποκλεισμό, και οι προσφυγές του καζίνο απορρίφθηκαν, η τελευταία στο Ανώτατο Δικαστήριο τον Ιούνιο του 2004. Το δικαστήριο είπε ότι οι παίκτες είχαν χρησιμοποιήσει ευφυΐα και έναν υπολογιστή και τίποτα παραπάνω, και ότι η νόμιμη απάντηση ενός καζίνο είναι να μετακινήσει τους τροχούς του, να ανταλλάξει τα μέρη τους ή να τους φτιάξει καλύτερα. Η σελίδα «Γκονζάλο Γκαρσία-Πελάγιο» τα αφηγείται όλα.

Γκονζάλο Γκαρσία-ΠελάγιοΗ ρουλέτα στην Ευρώπη

Οι τρεις του Ritz (2004)

Τρεις παίκτες, δύο άνδρες και μια γυναίκα από την πρώην Γιουγκοσλαβία και την Ουγγαρία, κέρδισαν περίπου £1,3 εκατομμύρια σε δύο νύχτες τον Μάρτιο του 2004 στο Ritz Club του Λονδίνου, ποντάροντας την τελευταία στιγμή σε μικρές ομάδες γειτονικών αριθμών. Οι εφημερίδες έγραψαν για σαρωτή λέιζερ κρυμμένο σε κινητό· καμία τέτοια συσκευή δεν παρουσιάστηκε ποτέ. Συνελήφθησαν και αφέθηκαν ελεύθεροι, και τον Δεκέμβριο του 2004 η αστυνομία έκλεισε την υπόθεση και επέστρεψε τα χρήματα, επειδή ο παλιός νόμος κατά της απάτης δεν κάλυπτε αυτό που είχαν κάνει. Το ρεπορτάζ του Bloomberg το 2023 για τον αρχηγό, έναν Κροάτη γνωστό ως Νίκο Τόσα (Niko Tosa), περιγράφει πρόβλεψη με το μάτι σε τροχό με ελαφριά κλίση, όχι κάποια συσκευή. Ο νόμος Gambling Act 2005 αντικατέστησε το παλιό αδίκημα με ένα ευρύτερο αδίκημα απάτης, σε ισχύ από το 2007· το αν καλύπτει την πρόβλεψη με το μάτι δεν έχει κριθεί ποτέ στο δικαστήριο. Ήταν το τελευταίο μεγάλο, δημόσιο κέρδος κατά της ρουλέτας με πρόβλεψη.

Τι έχουν κοινό

Κάθε τεκμηριωμένος νικητής είτε μέτρησε τον τροχό (Τζάγκερ, Χιμπς και Γουόλφορντ, Τζαρέκι, Γκαρσία-Πελάγιο) είτε προέβλεψε την μπίλια (Θορπ, Eudaemons, ομάδα του Ritz). Κανένας τους δεν κέρδισε με μοτίβο πονταρίσματος, και ο μόνος διάσημος παίκτης συστήματος, ο Γουέλς, έδωσε πίσω μέρος των κερδών μέσα σε λίγους μήνες και κατέληξε στη φυλακή. Κάθε μέθοδος που χρησιμοποίησαν έκλεισε τελικά, επειδή τα καζίνο άλλαξαν τον τροχό, τους κανόνες ή τον νόμο. Οι σελίδες του Εργαστηρίου εξηγούν τις μεθόδους· αυτή η σελίδα εξηγεί γιατί έχετε ακούσει για τόσο λίγους ανθρώπους.

Ερωτήσεις